Het grote avontuur: alleen door China

Ruim een half jaar na het eerste China-bezoek begon het weer te kriebelen. Toen uw webmaster eenmaal het stoomparadijs bezocht had, wilde hij immers terug. Omwille van het avontuur maar ook deels omwille van de kosten werd besloten de tweede China-reis op eigen houtje te ondernemen. Dit was geen slag in het water: omdat er individueel gereisd werd, was het immers veel eenvoudiger te reageren op impulsen ter plekke die het programma enkele malen beïnvloedden en waardoor ervaringen beleefd werden die in groepsverband onmogelijk zouden zijn geweest.



Uw webmaster was alvast zéér tevreden van de fotografische resultaten, oordeel zelf maar of u het hier mee eens bent...

De staalfabriek van Baotou

Reeds vele jaren had uw webmaster dromen om het "slag tipping" eens te fotograferen. "slag tipping" houdt in dat in de buurt van een staalfabriek vloeibare metaalresten gewoon van een berg afgestort worden omdat ze toch niet meer bruikbaar zijn voor die fabriek. Hier is zoiets al vele jaren verboden, maar in China is het nog de normaalste zaak van de wereld. Helaas is het op de meeste plaatsen niet toegelaten dit bijzonder gevaarlijke werk te fotograferen, maar te Baotou, op zo'n 1200 km van Beijing, lukte het toch op 22 december 2003.
Na een dik uur zoeken met een taxichauffeur die hier duidelijk nog nooit geweest was (waarom verwonderde dit uw webmaster niet eens?) vonden we de lussen waar het "slag tipping" zou gebeuren. Helaas stond er geen trein. Pas na anderhalf uur wachten zagen we in de verte een trein staan. Maar: tegen dat we op de juiste plaats aankwamen, was de trein al volledig gelost zodat enkel nog deze foto van de vertrekkende trein gemaakt kon worden. Opnieuw begon een periode van lang, geduldig wachten...
Na veel gesukkel (dit terrein heeft een doorsnede van zo'n 2km en de "wegen" zijn van een erbarmelijk slechte kwaliteit) lukte het dan uiteindelijk toch tijdig een trein te onderscheppen mits een truucje. Uw webmaster was namelijk gewoon op een van de heuvels geklommen om zo te kijken waar de volgende trein naartoe reed, hetgeen duidelijk beter ging dan op één punt uren en uren te wachten op een trein die vervolgens naar de andere kant van het terrein reed...
Grandioos! Met de SY3012 op de achtergrond rolt een lading staalresten van de helling af. De metaalspetters vliegen alle kanten op tot groot jolijt van uw webmaster uiteraard... Een minuut nadat het metaal naar beneden gerold was, volgde er nog een explosie door de snelle stolling, waardoor de metaalspetters tot 5 meter ver vlogen.
Ongelooflijk maar waar... Op het moment dat een wagen wordt omgekapt voel je een plotse hittegolf door het hete metaal dat plots volledig aan de buitenlucht wordt blootgesteld. Binnen enkele minuten is het staal volledig gestold en lopen er al Chinezen over de net nog vloeibare massa om brokken metaal op te laden die ze daarna in mini-staalfabriekjes opnieuw omsmelten. Boven de trein zie je overigens de metaaldampen de lucht ingaan. Echt gezond kan het toch niet zijn in de buurt van dit procédé...
De trein is volledig gelost en net voor zijn vertrek kan deze opname nog gemaakt worden. Duidelijk te zien is dat het stollen in de grotere brokken metaal veel trager verloopt dan aan het vrije oppervlak waar de metalen al zwartgekleurd zijn en waar trouwens voor het maken van deze foto overheen gelopen werd. Niet zichtbaar, maar wel voelbaar op het moment dat deze foto gemaakt werd is de gloed die deze brok uitstraalde.
Hetgeen voor de grote staalfabriek niet meer rendeert, kan voor privé-staalfabriekjes blijkbaar wel nog geld opleveren. Het principe is simpel: nadat een trein zijn vloeibare slakken gelost heeft en deze gestold zijn, worden door enkele arbeiders nog bruikbare stukken metaal opgeraapt en per tractor naar kleine oventjes vervoerd. Dit zie je op deze foto terwijl de SY3012 zich klaarmaakt om terug naar de staalfabriek te rijden.
Op deze foto is zo een mini-staalfabriekje te zien. Hier wordt het residu met restmetalen weer vloeibaar gemaakt en laat men het door een geul naar beneden vloeien. Door verschillende fysische eigenschappen in de restmetalen kan men nu in de geul de verschillende metalen scheiden. Zeer primitief maar blijkbaar toch renderend...

De JingPeng-pas

Na het spectaculaire bezoek aan Baotou werd doorgereisd naar de topattractie van het Chinese stoomspektakel, de befaamde JingPeng-pas. Het oorspronkelijke plan was hier 4 dagen te blijven en dan door te reizen naar Tiefa maar door de pracht van JingPeng in de winter werd al snel beslist 2 dagen extra rond JingPeng te spenderen. Om naar JingPeng te reizen werd gebruik gemaakt van de enige reizigerstrein per dag die vanuit Xining naar Tongliao rijdt. Zo waren we ongeveer een etmaal onderweg van Baotou naar JingPeng in het onherbergzame Inner-Mongolië.

° 23/12/03
Op weg van Baotou naar de JingPeng-pas moesten we overstappen in het station van Jining Nan. Tijdens de gebruikelijke strijd voor een ticket (vergelijkbaar met kiekens in een kiekenkot die op hun voer afvliegen, wellicht moeilijk te begrijpen voor westerlingen die dit nog nooit gezien hebben) zei een oud vrouwtje dat er in de buurt een heel goed noedelrestaurant gelegen was. Dit moest uitgeprobeerd worden en buiten de zéér goede noedels konden ook nog enkele sfeerfoto's als deze gemaakt worden.
Terwijl uw webmaster rustig genoot van de voortreffelijke noedels (even reclame maken: aan de uitgang van Jining Nan direct naar links en dan is 't rechts achter 't hoekje) nam de moeder van de uitbaatster een korte rustpauze. Plots brak de zon door de smog heen waardoor dit mooie sfeerbeeld gemaakt kon worden.
De rit van Jining Nan naar Galadesitai (JingPeng-pas) is lang dus wat doe je dan als goede Belg? Een pint gaan pakken in het restauratierijtuig natuurlijk. Hier werd uw webmaster goed onthaald door de zeer sympathieke restauratieploeg. De Chinezen zijn echt heerlijke mensen om mee om te gaan! Op deze foto zie je hoe de dame rechts met uw webmaster zijn camera aan 't oefenen was voor een nieuwe job als cameravrouw terwijl een van de koks haar bijkomende instructies geeft. Iets (lees: één liter bier) later probeerde men deze vrouw nog aan ondergetekende te koppelen hetgeen overigens niet gelukt is...
° 24/12/03
Op 24 decemer 2003 kon het JingPeng-feest beginnen en we vlogen er direct goed in: de eerste trein in daglicht was een trein naar Daban en deze werd opgewacht te Shangdian. Echter... Zo'n 500 meter voor het fotopunt gebeurde wat uw webmaster tot nu toe enkel in straffe verhalen gehoord had: de trein viel stil door een te lage druk. Het vuur bijwerken hielp duidelijk niet dus na twee uur vond men er niets anders op dan een derde locomotief bij te koppelen van een tegemoet rijdende trein uit Daban naar Haoluku. Op deze foto komt de QJ6735, de trein in nood ter hulp.
Iets later volgde een kwartier puur akoestisch genot toen de QJ6735 (tender voor) samen met de QJ6630 en de QJ7164 de tot stilstand gekomen goederentrein naar de top van de JingPeng-pas te Shangdian hielp. De droge cilinderslagen van de QJ's weegalmden door heel de JingPeng-pas terwijl de thermometer -15°C aanduidde...
Nog een foto van deze uitzonderlijke drievoudige tractie terwijl deze voorbijreed aan de met verstomming geslagen fotografen. Zelfs met drie krachtpatsers, dreigt de trein weer stil te vallen bij het voorbijrijden van ondergetekende wiens rillingen niet afkomstig waren van de koude...
Nadat de lijn weer vrijgemaakt was, was het natuurlijk grote drukte door de ondertussen tot stilstand gekomen goederentreinen. De eerste oostwaartse trein werd opgewacht aan de uitrit van tunnel 3 te Erdi. We zien hier de QJ6876 en de QJ7143 voorbij denderen terwijl de machinisten en stokers goed hun best doen om toch een beetje vertraging in te halen.
° 25/12/03
JiTong vooruit! Op Kerstmis rijden de goederentreinen gewoon voort in China. Kerstmis is dan ook geen erkende feestdag in dit oosterse land zonder officiële religie. Bij een temperatuur van -25°C zien we een standbeeld de weg wijzen aan de QJ6760 en de QJ7012 die toch eerst een waterstop zullen maken om dan door te rijden naar Haoluku.
Terwijl de locomotiefploegen hun locomotief smeren, is een aparte ploeg bezig de kolen in de tenders naar voren te duwen. Weer andere spoorlieden zorgen voor de watername van de loc's. Uw webmaster maakte hiervan natuurlijk dankbaar gebruik om even enkele detailopnames te maken waaruit duidelijk blijkt hoe koud het was... Laat u dus niet misleiden door de stralend blauwe hemel: een halve minuut zonder handschoenen rondlopen was genoeg om je vingers onbeweeglijk koud te krijgen.
Dus u gelooft nog altijd niet hoe koud het was? Wel, bekijk deze foto dan eens in detail: er hingen ijskegels aan de vuurkist van de QJ6760! Als u het nu nog niet gelooft hoe koud het is in de Inner-Mongolische winter is er maar één oplossing: zelf naar ginder gaan zodat u zelf kan ervaren hoe het aanvoelt om in dit heerlijke koude weertje buiten rond te lopen.
De locomotieven zijn er weer helemaal klaar voor en meteen wordt doorgereden naar Haoluku. Tegelijkertijd wordt duidelijk waar de naam "stoomtrein" vandaan komt...
Een uurtje later rijdt een trein oostwaarts naar Daban. We zien de QJ6905 met de QJ6984 net voorbij de grote brug te Biligou. De strakke blauwe lucht en het bruine landschap worden extra benadrukt door het gebruik van een polarisatiefilter, hetgeen een beter contrast geeft in het anders grauwe landschap rond JingPeng.
Nadat de vorige trein over de JingPeng-pas heen was, bleef het even kalm. Het wachten was nu op een westwaartse trein naar Haoluku, die hier voorbijrijdt te Galadesitai. Het inrijsein toont de stand "stop aan het volgend sein op het hoofdspoor". Er moest immers gekruist worden met de goederentrein uit de vorige foto.
Treinen met één QJ kwamen niet zoveel voor op de JingPeng-pas. Op Kerstdag gebeurde het echter nog eens toen de QJ7007 (de eerste QJ die uw webmaster tijdens zijn eerste reis zelf bestuurd heeft) voorbij stoomde met een goederentrein naar Haoluku.
° 26/12/03
26 december bleek achteraf de spectaculairste dag van de hele reis te zijn met een overvloed aan zowel oostwaartse als westwaartste treinen. Deze dag werden verschillende treinen op een zeer succesvolle manier achtervolgd waaronder deze trein naar Haoluku met als trekpaarden de QJ6630 en de QJ6882 die onder andere te Sandi gefotografeerd werd met een rookpluim alsof de hemel omlaag kwam...
Nauwelijks een uur later kwam de volgende westwaartse goederentrein al tegen de JingPeng-pas omhoog gebulderd met de QJ6751 en de QJ6735 als trekkrachten. Deze trein werd 3 maal ingehaald en hier ziet u de laatste fotostop te Shidi. Terwijl deze trein voorbijreed op level 3 van de JingPeng-pas, was op level 1 de volgende trein al zichtbaar!
En voor die volgende trein zijn we dan maar in de buurt gebleven. Ten opzichte van de vorige foto staan we nu beneden in het veld, waar de derde trein op iets meer dan twee uur tijd werd opgewacht. Deze trein naar Haoluku werd gesleept door de QJ6751 en de QJ6735.
Na de doorkomst van de derde westwaartse trein werd naar JingPeng gereden om daar één van deze treinen te zien vertrekken. In JingPeng aangekomen bleek de tweede trein (QJ7137 en een onbekende soortgenoot) daar nog steeds te staan en spoedig zagen we ook de QJ6751 en de QJ6735 met hun trein binnenrollen. Als klapper op de vuurpijl kwamen uit de tegenrichting ook nog de QJ7009 en de QJ6828 met een trein naar Daban aan te JingPeng. Op deze foto zie je de QJ7137 en een tweede QJ met een trein naar Haoluku vertrekken, terwijl de andere twee treinen op de achtergrond zichtbaar zijn.
Zo, tijd voor de klassieker bij uitstek van de JingPeng-pas: de beroemde gebogen brug bij SiMingYi. In de vroege namiddag staat de zon perfect voor een foto vanop de "fools hill", een heuvel die deze naam gekregen heeft omdat hier de meest typische cliché-foto's gemaakt worden van de JingPeng-pas. Nu ja, het blijft een mooi zicht als hier de QJ7009 en de QJ6828 over deze beroemde brug rijden op de overgang van level 2 naar level 3.
Ietsje verder, te XiaoMingZi, zien we dezelfde trein terwijl we worden gadegeslagen door de plaatselijke jeugd. Toch wel koddig, zoals ze gekleed zijn met hun dikke mutsen die aangeven hoe koud het is...
En toen was het de beurt aan de trein der treinen: met een perfecte timing kwamen de QJ7143 en de QJ6851 tegen de JingPeng-pas omhoog gestormd met een trein naar Daban. Te Xiakengzi (level 1) waren de fotografen duidelijk niet de enige ezels die bij -15°C stonden te bevriezen...
Ietsje verder te SiMingYi (level 2) was de zon alweer wat verder gezakt, terwijl de QJ7143 en de QJ6851 over de befaamde brug denderden.
Nog een kilometer verder, te Hadashan, stonden we de trein alweer op te wachten terwijl de zon nog wat verder gezakt was. De spanning steeg, zou het lukken om...
... een glintshot te krijgen? Ja dus... Dit was de reden waarom uw webmaster bij -25°C naar China wilde komen, dit was de beloning voor al die uren afzien in de koude, dit is JingPeng op zijn best... De QJ7143 en de QJ6851 kleuren goud bij passage te XiaoYingZi... Na te zijn bekomen van dit geweldige moment realiseerde uw webmaster zich dat hij deze trein misschien nog eens kon inhalen. Zo gezegd, zo gedaan en het resultaat hiervan zie je op de volgende foto.
Een overdosis geluk: te Shangdian stonden de QJ6981 en de QJ7007 te wachten op de QJ7143 en de QJ6851 met hun goederentrein naar Daban. Exact op het moment dat de zon onderging, vond deze kruising plaats. De webmaster ging zodanig uit zijn dak dat het stationspersoneel kwam kijken wat er aan de hand was...
Na bekomen te zijn van het geziene spektakel, moest uw webmaster toch ook nog snel een foto nemen van de QJ6981 en de QJ7007 voor ze naar JingPeng rolden.
En dan nu de grote tovertruc: op een halfuur tijd de zon twee keer zien ondergaan! Hoe doe je dit dan? Heel simpel: te Shangdian zat de zon veel eerder achter de bergen dan te SiMingYi en blijkbaar kon het geluk niet op want als afsluiter werd nog deze opname gemaakt van de QJ6981 en de QJ7007 die zich naar JingPeng laten rollen.
° 27/12/03
En de dag erna begon het feest al direct opnieuw. Iets voor zonsopgang arriveerden de QJ7007 en de QJ7040 aan de top van de JingPeng-pas te Shangdian, met een trein naar Daban. Voor zonsopgang is het relatief windstil, waardoor de gigantische rookpluimen van beide QJ's kaarsrecht de droge hemel ingaan.
Aan de bekende Brickworks-valley kan je mooie opnames maken net na zonsopgang, maar op 27 december was het nog helemaal donker toen we hier de aankomende trein stonden op te wachten. Al twintig minuten hoorden we de cilinderslagen naderen, maar de zon bleef verborgen achter de bergen. Gekscherend zei uw webmaster nog tegen een collega-fotograaf dat de zon net zou opkomen op het moment dat de QJ's de brug op zouden rijden. Geloof het of niet, maar zo geschiedde... De QJ6925 en de QJ6395 worden hemels belicht als ze tijdens zonsopgang over de bekende brug te Erdi rijden.
De machtige JingPeng-pas... In de nu volgende fotoreeks zie je de QJ7030 en de QJ6984 langzaam naderen tot het punt waar de fotograaf zich bevindt. Dit nam in totaal bijna 40 minuten in beslag! De trein met de QJ7030 en de QJ6984 als trekpaarden bevindt zich hier op level 1 te Xiakengzi.
Langzaam maar zeker naderden de QJ7030 en de QJ6984. Ze bevinden zich hier in de 180°-boog tussen level 1 en level 2 voorbij het dorpje Xiakengzi.
De trein heeft zich weer van uw webmaster verwijderd en bevindt zich op de brug te SiMingYi in de befaamde 270°-boog. Van op dit standpunt valt hard op hoe fel de boog in deze brug wel is. Nauwelijks tien jaar oud is deze constructie en tot in het najaar van 2004 werd ze enkel door stoomloc's bereden, dit was China in het begin van het derde millenium!
Eindelijk, na veertig minuten uw webmaster te laten rillen in de ijzige wind bij -15°C, hebben de QJ7030 en de QJ6984 "Ted's thumb", zoals deze heuvel genoemd wordt, bereikt. Op de achtergrond zie je de SiMingYi-brug waar de trein zich ruim vijf minuten eerder bevond; nog verder rechts op de foto zie je ook level 1 waar de eerste foto uit deze mini-reeks genomen werd.
Geloof het of niet: toen we nog maar terug naar de taxi wandelden, naderde de volgende trein al! Het had dus geen nut meer nog een ander punt te zoeken en dus bleven we maar in de buurt van de taxi. Dit was ook niet mis anders, getuige de QJ6828 en de QJ7009 die hier net de bocht van level 1 naar level 2 voorbij zijn en zo dadelijk over de gebogen brug gaan defileren.
Zoek de trein :-) In de verder zeer landelijke omgeving, steekt JingPeng toch wel heel hard af als stadje tussen de bergen. We zien hier de QJ6763 en de QJ6760 met een trein naar Haoluku rijden na watername te JingPeng.
Op aanraden van Tina, de gids die ook de TSP-reis naar China eind 2004 heeft geleid, werd dit punt bezocht, vlak voor de tunnel te Shangdian. Schitterende tip, zo blijkt uit deze foto! We zien hier twee QJ's naar Haoluku rijden terwijl ze de laatste meters van hun zware klim moeten bedwingen. Voor de nummerfreaks: helaas, geen nummers bij deze foto...
° 28/12/03
De voormiddag van de 28e december werd gekenmerkt door maar liefst 4 treinen naar Daban. Omdat de lucht redelijk betrokken bleef, werd beslist volop gebruik te maken van de aanwezige sneeuw. Voor deze passage van de QJ6385 en de QJ6925 gebeurde dit te Shangdian waar eerder de gestrande goederentrein fotografeerd werd (zie 24/12/03).
Nog maar net bekomen van de vorige trein, bleek de volgende al uit JingPeng te zijn vertrokken. Deze trein, met de QJ6986 en de QJ7164 werd ietwat experimenteel gefotografeerd vanuit de weides in de buurt van Toudi. De trein zelf bevindt zich tussen Hadashan en Erdi, net voor "Brickworks Valley".
O tegenlicht met stoom, wat zijt gij mooi... Net toen de QJ7009 en de QJ6828 aan het laatste stuk van de klim tot Shangdian begonnen, brak een melkzonnetje door de wolken heen hetgeen de contouren van de rookpluimen goed accentueert. Op dit traject kan je de locs bijna tien minuten lang hard zien werken, terwijl de wielen regelmatig doorslippen door de steile helling van 12 promille.
Voor de laatste trein richting Daban (en eigenlijk ook de laatste bruikbare trein die dag door kwakkelweer in de namiddag) werd postgevat aan de voet van de westelijke heuvelkam te Erdi, waardoor het dorpje Toudi (wie zoekt die vindt) in beeld kwam, alsook de stoere rots op de achtergrond. De hoofdrolspelers zijn natuurlijk de QJ7143 en de QJ6851 die een zware last naar Daban brengen.
° 29/12/03
Op de laatste dag te JingPeng werd eerst een stuk oostwaarts gereden tot Yuzhoudi waar zich een bekende S-bocht bevindt. Helaas was er door de wind niet veel mee aan te vangen behalve deze close-up van de QJ6773 en de QJ6751 die een goederentrein naar Haoluku slepen en zo dadelijk aan het echte werk zullen beginnen aangezien ze aan de voet van de JingPeng-pas rijden.
Diesels op de JingPeng-pas? Hoewel de dreiging er ook eind 2003 al was, betrof het hier vals alarm want de DF4 4054 in deze goederentrein was slechts onderweg naar veraf gelegen oorden na een revisie. Minder dan een jaar later was het helaas wel prijs toen de DF4's op enkele maanden tijd de JingPeng-pas overnamen. Zo ver was het hier gelukkig nog niet.
En de parade ging nog even door want in dezelfde goederentrein bevond zich nog een rare last: goederenwagens beladen met... goederenwagens. Wellicht betrof het hier nieuwe goederenwagens die volgens contract ook echt "nieuw" afgeleverd dienden te worden?
Als afsluiter van het JingPeng-hoofdstuk in deze reportage wordt nog een typisch straatbeeld getoond zoals dat aan de JingPeng-pas anno 2003 nog altijd de gewoonte was. Van op een bevroren rivier kon deze foto gemaakt worden waarbij de QJ6828 en de QJ7009 hoog boven het dorpje Toudi een goederentrein naar Daban slepen.

Smalspoorgeweld te Dahuichang

Tijdens de lange reis van de JingPeng-pas naar Centraal-China werd overdag Beijing aangedaan waarbij de tijd aangenaam gevuld werd met een bezoekje aan Dahuichang. Dit smalspoorlijntje was tot zijn sluiting in 2005 altijd weer een bezoekje waard.

° 30/12/03
Véél kleiner dan de kolossale QJ's zijn de smalsporige C2's die te Dahuichang, net buiten Beijing, trouw hun diensten bewezen. Elke namiddag reden 2 van deze locjes constant heen en weer over een kort dubbelsporig smalspoorlijntje. Op deze foto vertrekt loc 02 met de eerste trein van deze dag.
Enkele minuten later komt ook loc 03 in actie met een eerste lege trein naar de groeve. Deze foto werd gemaakt op het enige rechte stuk van dit korte spoorlijntje.
En weer komt een treintje de hoek omgereden... Loc 02 is het trekpaard van dienst met deze lege trein naar de steengroeve. Links op de achtergrond is nog net de stadspoort van Dahuichang zichtbaar, een typisch kunstwerk naar aloude Chinese traditie. Schitterend gewoon!
Terwijl het begint te schemeren, gaat het treinverkeer gewoon door. Loc 02 passeert de enige overweg (mét overwegwachter) die het lijntje rijk is.
Ter afscheid van Dahuichang nog deze foto dwars over de overweg. Loc 02 passeert de gewoon geopende overwegbomen want waarom zou de overwegwachter de overweg sluiten als er toch geen verkeer is? Wie vindt de tweede stoomloc?

de staalfabriek van Handan

Buiten de staalfabriek te Baotou werd er op de laatste dag van 2003 nog een tweede staalfabriek bezocht waar nog stoomlocs van de serie SY worden ingezet: Handan. In deze uiterst fotogenieke staalfabriek hebben de SY's, samen met enkele diesels, het bijzonder druk met het aan- en afrangeren van staalproducten rond de hoogovens. Voor de liefhebber van industriële omgevingen is Handan een droom...

° 31/12/03
Rechts voorbijsteken is blijkbaar niet strafbaar in China want terwijl de SY1203 rustig optrekt met zijn trein, komt de SY0800 ineens langs rechts voorbijgereden. Alsof het nog niet genoeg is, is op de achtergrond nog de SY702 te zien...
Op een zijspoortje staat de SY1393 te wachten totdat haar trein gelost is waarna de rangeringen kunnen verder gaan.
Voor de hoogovens mag de SY2009 even defileren tijdens een van de vele rangeringen. Stel het je even voor: zo'n scène in Marcinelle de dag van vandaag...
Geen stoom zonder depot... Zo ook te Handan waar het locomotiefdepot midden in een sporendriehoek gelegen is. Tijdens een bezoek aan dit depot waren langs alle kanten dan ook de geluiden van de rangerende SY's te horen. In het depot staat de SY2009 voor de SY0702 en de SY2007. Aan de andere zijde van de stoomkraan staat ook de SY1154 nog wachtend op nieuwe steenkool.
Aan de hoogovens is het een constante parade van af en aan rijdende stoomlocs met slakkentreinen. Op deze foto staat de SY1203 te wachten tot zijn trein gevuld is met vloeibare residu's.
Aan de andere kant van de hoogoven staat dan weer de SY702 met net dezelfde missie: wachten tot zijn slakkentrein gevuld is en dan vliegensvlug naar de stortplaats, waarna het hele proces weer opnieuw kan beginnen.
Een eindje voor de hoogovens staan praktisch constant SY's te wachten totdat de sporen onder die hoogovens vrij zijn. In dit geval staan de SY2009 en de SY557 te wachten op hun beurt terwijl de SY1139 voorbijrijdt tijdens een rangering. Het is en blijft een onvergetelijke ervaring, een bezoek aan Handan. Omdat het zo mooi was werd beslist deze locatie toe te voegen aan het reisprogramma voor de grote TSP-reis exact een jaar later. De foto's hiervan vindt u in de vierde reportage over China: "met het TSP naar het land van de draak".

De kolenspoorweg te Pingdingshan

Aangemoedigd door meer ervaren China-reizigers bracht uw webmaster ook een bezoek aan het kolenmijnensysteem te Pingdingshan. Wie enkel houdt van landschapsopnames heeft hier niet zoveel te zoeken maar stoomliefhebbers die houden van een zeer intens treinverkeer op een beperkte industriële oppervlakte kunnen hier hun hartje ruimschoots ophalen. Dubbeltracties, opgedrukte treinen, drie loctypes (QJ, JS en SY) en erg veel goederentreinen maken Pingdingshan tot een echte aanrader voor de stoomfreak de dag van vandaag...

° 01/01/04
En ja, ook in 2004 reden de stoomtreinen gewoon door, zelfs op Nieuwjaarsdag, maar dat is dan ook geen officiële feestdag in China. Op deze foto zie je een typisch Pingdingshan's "dorpsgezicht": de JS6338 rangeert tussen de smalle straatjes zoals hier aan de vorming van Zhongxin. Het witte licht van de overweg blijft gewoon branden. Waarom zou de overwegwachter de overweg ook dichtdoen voor een simpele rangering? Dit gebeurt enkel bij vertrekkende of binnenkomende treinen. Misschien omdat er om de vijf minuten wel een rangering plaatsvindt?
"Bèèh" zei de geit maar uw webmaster was het daar niet mee eens. Toch was 't een gewaagde foto van deze JS6253 en JS6338 die met hun ketelwagens naar "mijn 1 " reden. De eigenaar van de geit wist immers niet wat men op zijn geit aan het richten was en trok een mes uit angst. Blijkbaar had hij nog nooit een videocamera gezien. Na een vriendelijke glimlach en de vraag zelf eens door de camera te kijken, kalmeerde hij en kon uw webmaster rustig zijn foto en video-opname maken.
Meteen na terugkeer van de JS6253 en de JS6338 worden ze gebruikt om een tweede trein naar "mijn 1 " te brengen. Dit keer sleept de JS6338 de trein en drukt de JS6253 (niet zichtbaar op deze foto) op. Tussen deze en de vorige foto zat een tijdspanne van minder dan een halfuur...
Na de drukte te Zhongxin werd op de JS8068 meegereden tot aan het depot te Tiangzhuang. Hier was het vrij kalm, slechts enkele locs stonden te wachten op een volgende inzet. Zo zien we hier de QJ2035, de SY1203 en de QJ7186 op een rijtje, vergezeld van de JS8030 die zich links op de foto bevindt.
Een beetje verder staat ook de JS8054 uit te rusten na geleverde diensten. Deze reeks is afgeleid van een Japans type stoomloc. Wat er ook van weze, het blijft een prachtig ontwerp.
In de werkplaats wordt duidelijk dat bij de Pingdingshan Coal Railway ook eigen revisies worden uitgevoerd. Om het lot van uw webmaster weer maar eens te tarten (hij heeft hier bijna altijd pech mee) werd ook de enige loc met sierschild net gereviseerd. Het betreft hier de JS8120 die al onder druk stond maar uiteraard keurig in het depot bleef tot vlak na het vertrek van uw webmaster.
Na het depotbezoek was het weer hoog tijd voor een stevige portie goederenactie. Hiervoor sta je aan de uitrit van het rangeerstation Zhongxin zeer goed want op de piekmomenten passeert hier om de 5 minuten wel een stoomtrein... In dit geval was het helemaal de moeite als de QJ6813 (met rode ster!) een goederentrein naar "mijn 1" brengt.
Langzaamaan begint het te schemeren als de locploeg van de SY1687 uw reporter vraagt mee te rijden op hun locomotief terwijl ze een trein naar "mijn 4" moeten brengen. Dat de SY's pittige bakjes zijn, wist uw webmaster al maar dat ze met een zware goederentrein zelfs een aanzienlijk lange 3,2%-helling zonder veel moeite konden overwinnen was toch een grote revelatie. Uiteraard mocht de stoker continu scheppen en hij glunderde dan ook terecht toen we boven aankwamen. Nog snel werd een foto gemaakt van op statief terwijl de SY1687 met een deel van de trein rangeerde.
° 02/01/04
Op 2 januari 2004 werd de dag zeer feeëriek geopend toen de QJ7186 en de JS8030 gezamenlijk het depot te Tiangzhuang binnenreden. Ze vergezelden de bijna twintig stomers die daar al verzameld waren. Het beloofde weer een schitterende dag te worden...
Stoomparadijs Pingdingshan! Hoewel ze niet allemaal zichtbaar zijn op deze foto staan er echt wel ongeveer 20 locomotieven in het depot, zowel van de reeksen QJ, SY als JS. Uw webmaster ging echt helemaal door het lint bij het zien van al dit moois... Hoewel deze foto's nooit de echte ervaring kunnen benaderen, geven ze toch een goed beeld van de intense ervaring die je nog altijd in dit depot kan beleven. Te mooi om waar te zijn...
Uw webmaster was zo in de wolken dat hij er maar willekeurig op los fotografeerde. Thuisgekomen bleek er zelfs een foto tussen te zitten van het met zand laden van een JS (uit de video blijkt dat het de JS5644 betrof). Uw webmaster kan zich in de verste verte niet meer herinneren wanneer hij deze foto gemaakt heeft en dat terwijl hij nochtans een zeer scherp geheugen heeft wat betreft verhalen achter een foto. Een andere verklaring dan "letterlijk in de stoomwolken" is er dan ook niet te vinden... Een bezoek aan dit depot is gewoon te gek voor woorden...
Nog maar een overzichtsfoto van dit onbeschrijflijke schouwspel... Maar liefst 8 locomotieven, allemaal JS'en zijn zichtbaar op deze foto. En dit was nog niet eens de helft van het totaal aantal aanwezige stoomlocomotieven in de onmiddellijke nabijheid... Welkom in de stoomhemel!
Na de bevoorrading zwermen de stomers naar alle uithoeken van het privé-netwerk uit. Dat dit gaat vlot gaat wordt duidelijk bewezen op deze foto. Terwijl de JS5644 nog wacht om de vorming van Tianzhuang te mogen oprijden, staat de JS8030 al te wachten totdat het zijn beurt is.
Nog voordat de laatste locomotieven het depot buiten rijden, komt het rangeren in de vorming van Tianzhuang weer op gang. Terwijl enkele werknemers een van de vele wissels onderhouden, komt de JS5644 als een spooktrein vanuit de smog tevoorschijn gereden.
Enkele uren later vinden we de JS5644 terug aan de fantastische "mijn 7". Duidelijk zichtbaar op deze foto's is dat de hoofdlijn dwars door de mijn heen loopt hetgeen natuurlijk een droom is voor de liefhebber van industriële achtergronden.
Een kwartiertje na het vertrek van de JS5644 komt ook loc SY1002 met een reizigerstrein naar Hangzhuang door mijn 7 gereden. Hoewel in principe de trein 200m verder moest stoppen, passeerde hij op volle snelheid het station aangezien er toch geen reizigers stonden.
Buiten de 13 grotere steenkoolmijnen zijn er ook ontelbaar veel privé-mijntjes waar mensen "in de achtertuin" naar steenkool graven. Op deze foto zie je zo'n voorbeeld. Als je op een hoger punt staat te Pingdingshan, valt direct op dat heel de omgeving overheerst wordt door dit soort kolenmijntjes. Al bij al een heerlijk zicht!
Ietsje later zien we loc SY1209 met een lange lege kolentrein op weg tijdens de bijzonder steile klim naar mijn 3. Ongelooflijk, zo pittig als deze kleinere locomotieven zijn en met welk een souplesse ze toch hun trein naar boven brengen. De stoker zal het geweten hebben...
Een kwartiertje later rolt de SY1209 alweer naar beneden. Met haar zwarte schildering doet hij het zeker niet slecht in een winters avondzonnetje.
° 03/01/04
De laatste dag van deze fantastische reis in China begon met een moeizaam doorbrekende winterzon. Al bij al is ook dat wel weer stemmingsvol als de QJ2035 samen met de JS8065 vanuit Zhongxin het emplacement te Tiangzhuang oprollen om daar van front te wisselen en het depot binnen te rijden.
We zien diezelfde JS8065 en de QJ2035 als ze zich terug in beweging zetten richting het depot. De lantaarn van de JS brandt en de zon is achter de ochtendnevels verscholen. De spoorwegbeambte links trekt het zich allemaal niet te hard aan. "Weer zo'n gekke buitenlander", zal ze denken...
Een halfuurtje later is het weer de dagelijkse drukte van jewelste in het depot te Tiangzhuang. De zon breekt niet echt door dus dit was het moment voor wat experimentjes met het licht. Wat een schitterend gevoel blijft het om zoveel stoomlocs bij elkaar te zien.
In het depot werd uw webmaster uitgenodigd om mee te rijden met de ploeg van de JS8644. Hier ging hij natuurlijk graag op in. We reden naar mijn 8 "Bakuang" waar we samen van een smakelijk ontbijt hebben genoten. Op deze foto zie je enkele Chinese vrouwen tijdens hun ontbijt terwijl de JS8644 geniet van een pauze. Het limonadeglas sterke drank dat op aangeven van de machinist om 10u 's morgens verplicht achterover werd gekapt maakte de dag alleen nog leuker :-)
Trots poseert het personeel van de JS5644 voor de westerling die hun werk een dagje van nabij volgde. Rechts zit de machinist, de jongeman met de witte handschoenen is stoker in opleiding, de tweede man van links is de rangeerder en uiterst links staat de hulpstoker. Bedankt vrienden voor deze schitterende ervaring! Dit was een dag om nooit meer te vergeten!
Na het ontbijt en de groepsfoto komt het werk weer op gang. Op deze foto rangeert de JS5644 met een sleep beladen kolenwagens aan de noordzijde van het emplacement te Bakuang.
Na de beladen wagens op het hoofdspoor te hebben gezet loopt de JS5644 om, waarna hij aan de andere kant van het station gewoon verder gaat met rangeren...
Ook deze sleep beladen kolenwagens wordt nog bij de reeds klaarstaande wagens juist rechts ervan gevoegd. Na deze rangering wordt het vuur fel opgestookt waarna de loodzware trein zich in beweging zal zetten om hem naar Pingdingshan-CNR (de vorming van de nationale spoorwegen) te brengen.
Vanuit Pingdingshan CNR werd los terug gereden naar Bakuang waar een andere JS vanuit mijn 13 al een andere beladen sleep kolenwagens had neergezet. Ondertussen waren ook aan mijn 8 weer kolenwagens beladen waardoor de JS5644 het maar druk had weer een trein samen te stellen. We zien de JS5644 hier met zo'n sleep beladen wagens naast de relatief moderne steenkoolmijn. Een half uur later mochten we voor de tweede keer die dag op pad naar Pingdingshan CNR met een loodzware kolentrein. Wat een spektakel!
Toen we van Pingdingshan CNR naar Tiangzhuang reden dacht uw webmaster dat het nu wel over was, maar niks was minder waar. We werden direct naar Zhongxin doorgestuurd van waaruit een aansluiting in het centrum van Pingdingshan bediend werd. We zien de JS5644 hier op de terugweg van die aansluiting.
Na die bediening vertrok de JS5644 los richting Baofeng om daar een trein op te halen. Uw webmaster stapte af bij mijn 5 om hier nog een allerlaatste foto te maken van de JS5644. Met een krop in de keel zwaaide hij naar het personeel op de loc en begon hij aan de lange terugreis naar het moderne West-Europa. Zachtjes wegmijmerend op het vliegtuig maakte hij zich de bedenking dat dit de meest intense stoomervaring ooit was. En dat alles in het begin van het derde millenium...
Index