Objectif 92

Lang geleden reisde uw webmaster geregeld naar de regio rond Charleroi om de prachtige 51'ers daar in actie te fotograferen. In 2002 werden de 51'ers in deze regio echter buiten dienst gesteld. De activiteiten van de werkplaats van Monceau waren wat eerder al naar Charleroi-Sud Quai verhuisd. De werkplaats van Monceau bleef nu leeg achter, tot diezelfde 51'ers terug naar hun thuisplek werden gebracht, niet meer voor onderhoud, maar om te wachten op de dingen die komen gaan. Ook terzijde gestelde 62'ers en 73'ers vonden hun weg naar wat ondertussen gerust een locomotievenkerkhof genoemd kan worden.



De omgeving was altijd al wat desolaat, maar krijgt nu een extra trieste indruk door het verkommeren van de werkplaats en de verloedering van de stoere diesels die er staan weg te rotten. Dat dit fotografisch mogelijkheden oplevert is weer een hele andere kwestie. Regelmatig trekken er spoorwegliefhebbers naar deze vreemde plek om er meer artistieke foto's te maken. Zo ook uw webmaster op 15 juni 2010, toen hij deze werkplaats na lange tijd weer eens bezocht voor een erg alternatieve fotosessie. Overigens: u vraagt zich misschien af waar de titel van deze reportage vandaan komt? Wel, lees gerust verder :-)
Typerend voor Monceau anno 2010: een hoop verroeste locomotieven te midden van oprukkend onkruid. Of hoe de natuur langzaamaan terrein terugwint op de industrie...
Nadat de 5148 in 2002 buiten dienst werd gezet, werd de loc achtereenvolgens in Marchienne-au-Pont en Monceau afgesteld. Doordat in Monceau de natuur vrij spel heeft, zie je werkelijk niets meer door de ruiten van deze eens zo stoere Cockerill. De stuurpost zelf is ondertussen ook al geplunderd door souvenirjagers en duistere lieden die bepaalde onderdelen op minder legale wijze doorverkopen.
Het is wel duidelijk welke onderdelen de metaaldieven het hardst interesseert... Terwijl bij alle locomotieven de warmtewisselaars zijn gedemonteerd op een niet al te zachtzinnige wijze, blijft dit bedieningspaneel van de stoomketel op de 5148 nagenoeg onaangeroerd.
Ook heeft iemand het helaas nodig gevonden de mooie oude koplampen van de 5148 kapot te smijten. In een poging om de brokken nog bij mekaar te houden, heeft een spin haar web in een van de sluitseinen gespannen.
Zoals zo vaak in het verleden zijn de 5148 en de 5131 aan elkaar gekoppeld. Ditmaal staan ze echter niet paraat om met vereende krachten een zware goederentrein op gang te trekken, maar dromen ze treurig weg in afwachting van hun laatste reis... Op beide locs heeft men destijds nog de opschriften voor hun nieuwe depot aangebracht, maar gevoelsmatig blijven ze voor uw webmaster toch verbonden met het sfeervolle depot van Monceau, de plek waar ze nu sowieso hun laatste jaren slijten.
Ook de nog groengele .6273 staat op het buitenterrein weg te rotten. Ondertussen hebben enkele vogels toch een nuttige bestemming voor de loc gevonden door rond de brandstofvuldop een vogelnest aan te leggen.
Tijd om eens een kijkje te nemen in de loods zelf. Tegen een buitenmuur vinden we de overblijfselen van wat ooit een hoogspanningsproefbank geweest moet zijn. Welke kuip er na de testen moest worden geledigd, is wel niet helemaal duidelijk voor uw webmaster.
In de loods vinden we ook de 5123. Aan de buitenkant zou je het niet zeggen, maar de carrière van deze loc werd in 2001 abrupt beëindigd door een brand in de machinekamer. Ondertussen begint de loods last te krijgen van betonrot, getuige de brokjes beton die je her en der in de loods terugvindt.
De vroegere arbeiderslokalen zijn volledig leeg achtergelaten. Hoewel de muurtegels nog blinken, laat het geheel toch maar een desolate indruk na door de ingegooide ramen en de smeerlapperij op de grond.
In het lokaal ernaast krijgen we dit surrealistische zicht. Wellicht heeft men de muren niet goed gekuist voor men er deze laatste verflaag op heeft aangebracht, met alle gevolgen van dien. Het levert alleszins een prachtig sfeerbeeld op.
Ook bij dit lokaal tussen de sporen in de loods werden bijna alle ramen ingegooid. De zekeringkasten tegen de pilaar hebben dan wel hun laatste dienst bewezen, maar of dat nu deze vorm van vandalisme rechtvaardigt...
Wat verderop vinden we een aantal 73'ers die men binnen heeft geparkeerd en die nog een vrij complete indruk maken. Dit wordt al snel bevestigd, want enkele weken na het maken van deze foto wordt de 7365 verkocht aan Gleisfrei in Italië. Ondertussen bevindt ze zich al in het zonnige zuiden, waar ze hopelijk nog vele jaren dienst mag blijven doen.
Hoeveel water er in de loods binnensijpelt, blijkt wel uit deze foto die in een van de vele schouwputten werd gemaakt. Let trouwens ook eens op de rechterrail die al serieus is weggezakt, hetgeen weer de verloedering van het hele gebouw aanstipt.
Achteraan in de loods vinden we de restanten van nog een andere schouwput. Men is duidelijk grondig te werk gegaan toen men de laatste nog bruikbare apparatuur uit deze werkplaats verwijderd heeft.
Zelfs dit gewapend glas is eraan voor de moeite. Na enkele uren te hebben gefotografeerd komen we tot de pijnlijke conclusie dat werkelijk niets is heel gelaten...
Lichtjes cynisch is de tekst op deze affiche: "orde en netheid", het streefdoel uit 1992. Uw webmaster vond dit beeld zo treffend dat hij er maar meteen de naam van deze reportage van gemaakt heeft. Symbolischer kan hij deze reportage dan ook niet afronden.
Index